Voedselbank

Column - Ik werd vorige week benaderd door Aaltje Pol, secretaris van de Voedselbank Hart van Drenthe. Zij en bestuurslid Reitse Heerze wilden me op korte termijn spreken over de ‘nijpende situatie’ bij de voedselbank. En ja, dan zit je als journalist bij wijze van spreken al in de auto.

Ik schrok wel een beetje tijdens het interview. Als het exploitatietekort van 30.000 euro niet tot nul wordt gereduceerd en de zoektocht naar een gekwalificeerde penningmeester niets oplevert, sluiten de deuren van de uitgiftepunten in Assen, Midden-Drenthe, Aa en Hunze en Tynaarlo ‘op niet al te lange termijn’.

De Voedselbank Hart van Drenthe draait al sinds 2005. Ongeveer 450 gezinnen binnen het uitgifte-gebied zijn er thans afhankelijk van. En dan worden nog niet eens alle minima-huishoudens die recht hebben op een bijdrage van de voedselbank bereikt.

Het zijn getallen die in schril contrast staan met onze ogenschijnlijke welvaart.

Maar omdat de praktijk anders is, is het geweldig dat mensen elkaar op die manier steunen. En moeten we er dus alles aan doen om de voedselbank overeind te houden.

Want er moet toch iemand zijn – bijvoorbeeld een werkloze of gepensioneerde accountant - die deze (dankbare) taak op zich wil nemen?

Dan het geld. Ik las dat veel mensen erop wezen, dat RTV Drenthe met haar actie voor de Drentse voedselbanken meer dan 200.000 euro had opgehaald. Jawel, maar in natura, dus eten en drinken. Toen ik met Aaltje en Reitse in het magazijn van Assen stond, lieten ze me wat producten zien van die actie. Over de datum, dus niet meer bruikbaar. Dat is natuurlijk doodzonde, maar daar ontkom je niet aan. Er was zó ontiegelijk veel binnengekomen, dat sommige etenswaren simpelweg niet tijdig verdeeld konden worden.

Daarom ook, gaf Reitse aan, zouden instanties die nu tijdens de actie eten schenken ook ‘gewoon’ geld kunnen storten, zodat de voedselbank de jaarlijkse kosten deels af zou kunnen dekken. Hij zei er wel meteen bij niet ondankbaar over te willen komen, maar eten en drinken plus de nodige euro’s zou de voedselbank in meerdere opzichten – geen eten weg te hoeven gooien én de kosten kunnen dekken – beter uitkomen.

Dat de subsidies van de deelnemende gemeenten – nu krijgt elk uitgiftepunt een gelijk bedrag - voortaan al na gelang het aantal gezinnen per gebied verdeeld zou moeten worden, klinkt alleen maar logisch. Subsidie op maat. En als het bedrijfsleven dan ook nog bereid is als sponsor op te treden en de voedselbank zelf haar financiële steentje bijdraagt via fondsen, dan moet het toch lukken dat tekort van 30.000 euro weg te poetsen.

Dus mensen, kom op! Want als de voedselbank daadwerkelijk dicht moet, is dat het failliet van onze sociale maatschappij.

Robbert Willemsen