WZA-revalidatiearts John van Loenen: ‘We letten erop dat de zorg niet in het gedrang komt door de verbouwing’

Assen - De Asser Courant portretteert regelmatig mensen in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. Deze week: John van Loenen, revalidatiearts.

Wat doe je in het WZA?

‘Ik ben al tien jaar revalidatiearts in het WZA. Ik zie allerlei patiënten, bijvoorbeeld mensen die een herseninfarct hebben gehad of mensen met langdurige rugklachten. Ik werk samen met een collega-revalidatiearts en met fysiotherapeuten, logopedisten en ergotherapeuten. Wij proberen te zorgen dat mensen ondanks een aandoening of handicap zo goed mogelijk zelfstandig kunnen functioneren in hun eigen omgeving. Dus dat ze zich kunnen wassen en aankleden, en hobby’s of werk kunnen uitoefenen.’

Je hebt ook met de verbouwing te maken, hoe zit dat?

‘Ik behartig namens alle artsen de belangen van de zorg tijdens de verbouw van ons ziekenhuis, waaronder nu bij de bouw van het nieuwe operatiecomplex. We kijken of de bouwplannen passen bij de zorg die we in de toekomst willen aanbieden. Maar ook letten we erop of de zorg op dit moment niet in het gedrang komt door de verbouwingen. De ervaringen die we vorig jaar met de bouw van het Ouder en Kind-centrum hebben opgedaan, nemen we nu mee. De bouwcontainers staan al voor de deur, je kunt zien dat we zijn begonnen. Maar eenmaal in het ziekenhuis merk je er weinig van en dat willen we zoveel mogelijk zo houden.’

Waarom heb je voor het vak van revalidatiearts gekozen?

‘Ik ben geïnteresseerd in het bewegingsapparaat: de botten, het skelet en de spieren. Ik wilde eerst orthopedisch chirurg worden, maar mijn interesse ligt meer in de nazorg en langdurige zorg, dan bij de acute zorg.’

Wat maakt jouw werk leuk?

‘Mijn werk is heel gevarieerd. Het ene moment behandel ik iemand met een amputatie en daarna iemand met een neurologisch probleem. Geen dag is hetzelfde! Ik doe bestuurswerk in het ziekenhuis, omdat je dan wat meer snapt hoe de gezondheidszorg in elkaar steekt en hoe besluiten worden genomen. Dan heb je vaak meer begrip voor situaties. Dat is nu met de bouw ook zo. Als je er dicht op zit, zie je hoe alles werkt en dat is leuk. Als je dan ook nog een beetje kan sturen, maakt het dat nog leuker.’

Wat vind je leuk aan werken in het WZA?

‘Het WZA is een vriendelijk ziekenhuis. De contacten onderling zijn gemoedelijk en prettig. Hier is de relatie met collega’s én patiënten een stuk persoonlijker. Ik vind het ook leuk dat ik samen met mijn collega-revalidatiearts veel vrijheid heb. In een groter team werkt dat soms anders.’

Hoe zie je jouw toekomst in het WZA voor je?

‘Ik heb altijd gezegd dat ik dit werk een jaar of tien hier zou doen. Die tijd is voorbij en ik ben er nog steeds. Ik heb geen behoefte om wat anders te gaan zoeken. Over twee jaar is mijn termijn in het bestuur voorbij. Dan hoop ik dat er qua bouw iets is afgeleverd waar ik wat aan heb kunnen bijdragen. Verder zou ik graag samen met mijn collega, verpleeghuizen en opleidingen een revalidatiecentrum willen starten: een health campus. Daar kunnen we dan revalidatie op één plek centreren in de regio, dat is veel efficiënter en praktischer voor patiënten. Aan de ene kant is er dan onderwijs en aan de andere kant innovatieve zorg.’

Tekst: Henriëtte Klijnstra