Zo staat een voetballer op het veld, zo staat hij voor de rechter: Als twee werelden botsen

Ik ben in dit vak ooit begonnen als sportjournalist, later schakelde ik over naar onder meer politie- en justitieverslaggeving. Twee totaal verschillende werelden, die soms echter samenkomen. Zoals vorige week.

In de Asser Courant heeft amateurvoetbal in deze stad mijn warme belangstelling, omdat ik zie dat dit in Assen veel mensen verbindt, zowel sportief als sociaal. Daar horen ook interviews met spelers en trainers bij.

Eén spits trok de afgelopen jaren mijn aandacht. Een opvallende verschijning bij FC Assen en later Achilles 1894 met zijn karakteristieke baard, maar vooral ook door zijn scorend vermogen en nimmer aflatende inzet. Elke voorstopper had het moeilijk als dat geblokte lijf in de strijd werd geworpen.

In een interview vertelde hij me dat dit gepaard ging met behoorlijk veel pijn. Knie en heup. Voor een wedstrijd nam hij steevast een paar pijnstillers. En dan weer gáán op dat veld. Om de volgende dag nauwelijks te kunnen lopen. Maar ja, hij hield zo van het spelletje.

Het dwong bij mij respect af.

De interviews met hem verliepen altijd prettig en soepel, want hij had het hart op de tong en ja, dat is lekker schrijven. En hij waardeerde die verhalen, altijd een joviale zwaai in mijn richting als ik ‘m tegenkwam.

En nu blijkt dat hij, volgens politie en justitie, dat scorend vermogen tevens heeft ingezet in het criminele circuit. Plots hebben we het over Dzenan S. De beschuldigingen vorige week in de rechtbank van Assen logen er niet om. Met een kompaan uit Assen werd hij in 2018 aangehouden in Duitsland. Ze zaten in een wagen, waar in verborgen compartimenten ruim 80.000 euro werd aangetroffen. Het was het eindresultaat van een grootschalig politieonderzoek dat onder meer drugshandel en het witwassen van crimineel geld behelsde.

Een zaak waarbij peilbakens en afluisterapparatuur in auto’s van de verdachten werden geplaatst, telefoons werden afgetapt en in Nederland en Duitsland observatieteams werden ingezet.

Geen kattenpis, maar het ging hierbij, zo zei de openbaar aanklager, dan ook om 10 miljoen euro omzet uit drugshandel, met een netto opbrengst van 2,3 miljoen. Bovendien was na een tip een vuurwapen gevonden met het DNA van S. De strafeis was niet mals. 3,5 jaar cel en het terugbetalen van die 2,3 miljoen euro.

Ik sprak hem in 2018 nog, toen de hele zaak net naar buiten was gekomen. Hij lachte. Alles berustte op een minsverstand. Het geld in de auto was voor een klant geweest en hij had het verborgen omdat hij geen zin had dat geld bij de grens aan te geven. Een verklaring waar hij ook bij blijft, zo bleek in de rechtbank.

Het blijft voor mij altijd wat onwerkelijk als twee werelden zo botsen. Je leert iemand kennen vanuit de sport, hebt bewondering voor zijn prestaties en ineens moet je schakelen naar het strafrecht.

Zo zijn er trouwens wel meer voorbeelden vanuit de noordelijke voetballerij. Ik herinner me van jaren geleden een jonge, pijlsnelle rechtsbuiten van Achilles. Rustige, haast timide jongen. Werd begeerd door alle noordelijke profclubs. Ineens was hij verdwenen. Bleek ‘ie hoofdverdachte te zijn in een reeks gewelddadige overvallen, waarbij onder andere een oudere dame zwaar was mishandeld. Voor jaren achter de tralies.

Of wat te denken van oud-ACV’er Abdel A., een politieagent nota bene die dit jaar bij zijn arrestatie een kilo cocaïne in zijn auto had liggen. Het kan ook erger: de liquidatie van oud-FC Emmen speler Kelvin Maynard in 2019, die waarschijnlijk drugs gerelateerd was.

Op 7 oktober doet de rechter uitspraak in de zaak van S. Zijn advocaten vinden dat het onderzoek bol staat van de aannames en er te weinig bewijs is voor een veroordeling. Afwachten dus, maar het kan zomaar zijn  dat een gevangeniselftal straks een balvaste, veel scorende spits rijker is. 

Robbert Willemsen