Henriette Jalink: ‘Ik kan het iedereen die van fietsen houdt aanraden fietsmaatje te worden’

​Vrijwilligers zijn van onschatbare waarde. En inzet zal door de toenemende zorgvragen en vergrijzing de komende jaren harder nodig zijn dan ooit. Wie zijn die mensen, die onbetaald de helpende hand uitsteken? Waar komt hun energie vandaan en wat levert het hen op?

Als opmaat naar 2021, het Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet, komt in deze rubriek ‘Mensen maken Assen’ een vrijwilliger uit Assen aan het woord. Deze week: Henriette Jalink.

Naam: Henriette Jalink

Leeftijd: 70

Woonplaats: Assen

Vrijwilligerswerk: fietsmaatje en fietsinstructeur

Henriette, wat voor vrijwilligerswerk doe je?

‘Ik geef les en advies als fietsdocent en ben fietsmaatje. Al jaren ben ik actief lid van de Fietsersbond. Hier heb ik de opleiding Fietsdocent kunnen volgen. Ik help mensen om hen fietsvaardigheden te leren en veilig te fietsen. De laatste tijd richt ik me vooral op het kunnen fietsen op een duofiets of driewieler. In Assen staan er duofietsen bij onder meer Interzorg, waar overigens ook meer vrijwilligers nodig zijn. Maar dankzij sponsoren zijn er nu ook drie duofietsen, na reservering, in heel Assen inzetbaar. Een uitkomst voor iemand die thuis woont en graag eens wil fietsen maar dit niet alleen kan. Ik geef gemiddeld vier keer per week instructie hoe de fiets gebruikt kan worden, maar fiets desgewenst ook zelf als begeleider mee. We hebben een klein team van vijf vrijwilligers. Ik beheer ook het rooster en stem de reserveringen af. Ons devies: Fietsen op een duofiets is makkelijker dan lopen…’

Wat haalde jou over de streep om dit te gaan doen?

‘Vrijwilligerswerk is een vanzelfsprekendheid voor mij. Ik kan niet niets doen. Vrijwilligerswerk geeft structuur aan mijn dag en ik hou van contact met andere mensen. In 2015 ging ik met pensioen, de laatste 18 jaar werkte ik als servicedeskmedewerker bij een multinational. Daarvoor deed ik onder meer vrijwilligerswerk in het buurthuis en ik gaf Nederlandse les in een AZC. Beide functies waren dankbaar werk, maar het fietsen vult mijn weken meer. Fietsen is relaxt, ik ben buiten, maak mooie tochten en ontdek nog steeds nieuwe paden en ondertussen heb je vaak hele mooie gesprekken.’

Wat vind je mooi aan je werk?

‘Er zijn veel thuiswonende ouderen of mensen met een (tijdelijke) handicap. Zij  komen niet zomaar de deur uit. Misschien hebben deze mensen wel een fietsmaatje, maar een duofiets heb je niet zelf in de schuur staan. Zo’n fiets kost al snel 8000 euro . Geweldig als ik dan zo’n duo een mooie middag kan bezorgen. Ik kan het iedereen die van fietsen houdt aanraden fietsmaatje te worden. Je doet niet alleen een ander maar ook jezelf een groot plezier. Ik ga bijvoorbeeld regelmatig fietsen met een oudere dame die vroeger zelf tochten uitstippelde. Ze is 90 en staat elke keer als ik kom in de startblokken, ze geniet er enorm van. En ja, ook als het weer niet meewerkt!’

Welke gebeurtenis is je bijgebleven?

‘Dan denk ik gelijk aan een van de tochtjes met een wat sombere mevrouw. Bij  haar kon er nooit een lachje af. Maar een beetje beweging is belangrijk. Met wat gebrom en wat witjes nam ze plaats op de duofiets. Al na een paar honderd meter werd haar stem wat hoger, kwamen er meer en meer verhalen en op een gegeven moment zelfs een lach en wat kleur op haar gezicht. Je zag haar opknappen. Nu kijkt ze er naar uit, maken we tochtjes van een uur en zingen we soms zelfs een liedje onderweg. Kijk, daar doe je het voor.’

Wilt u meer weten over vrijwilligerswerk? Kijk op www.VIPAssen.nl

Tekst: Monique Bodegom, samenouderworden.nl