Column Foekje Dijk | (Groot)ouders

Het is een open deur om te constateren dat ieder kind een ouder heeft. Hoe die relatie is, dat is natuurlijk een ander punt. Maar laten we voor het gemak uitgaan van het feit dat de onderlinge relatie goed is. Zo hoorde ik onlangs iemand zeggen: ‘Wanneer je als ouder alles onder controle wilt houden met je kind, of dat kind al je aandacht geeft …. Zo ja, geef dan wat van die aandacht aan je eigen ouder(s). Als je goed bent voor je eigen ouder(s), leert je kind hoe jou in de toekomst te bejegenen.’ Jong geleerd, oud gedaan dus eigenlijk.

Het is een zin die is blijven hangen in die ‘never ending story’ van de coronacrisis. Jongeren houden het bijna niet meer vol, gaan begrijpelijk elkaar opzoeken en in groten getale het leven vieren. In hun jeugdige overmoed en onbesuisdheid vergeten deze zich onkwetsbaar voelende kinderen dat zijzelf weliswaar weinig te vrezen hebben van het onzichtbare virus, maar dat het wel degelijk overdraagbaar is op de ouders van hun ouders. Of op hun eigen ouders. Door zelf respect te tonen voor onze ouders, kunnen we onze kinderen dit door voordoen leren.

(tekst Foekje Dijk, Vrijzinnig Assen)