Vakantie! Maar wel met gemengde gevoelens

Zo, deze week nog en dan leg ik het werk – en dus ook deze column - voor vier weken neer. Vakantie! Normaal gesproken zijn dat drie weken, maar ik voelde dat de afgelopen, hectische maanden net iets meer hadden gevergd van geest en lichaam. Dus iets langer rust.

‘Hadden jullie nog wat te doen tijdens de lockdown?, werd mij de afgelopen maanden geregeld gevraagd. Alles lag immers op z’n kont. Nou, ik kan u verzekeren: als zich iets historisch aandient als het coronavirus, met alle uitwerkingen op de (globale) samenleving van dien, dan komen wij haast ogen, oren en (tik)vingers tekort. Overal, ook op lokaal niveau, valt wel iets over te schrijven. Van radeloze ondernemers die hun zaak in elkaar zien storten tot overbelast ziekenhuispersoneel dat vecht voor levens van patiënten.

Uit dat laatste ontstond bijvoorbeeld in de Asser Courant de wekelijkse serie ‘Helden van het WZA’, waarin artsen en verpleegkundigen op de ic hun ervaringen met ons deelden. Indrukwekkend.

En vanaf half maart veranderden haast per dag de corona-spelregels. Om de paar dagen was er wel een persconferentie vanuit Den Haag. Ik heb het een paar keer meegemaakt, dat ik ’s avonds een artikel zat te tikken, met de tv aan, en dat ik het stuk helemaal moest aanpassen omdat er weer nieuwe maatregelen werden aangekondigd.

Ze zeggen wel eens ‘geen catastrofe zo groot of er staat wel een journalist naast te dansen’. Niet dat wij op een ramp als het coronavirus zitten te wachten, maar het zijn wel, als ik het zo mag uitdrukken, bijzondere tijden voor mijn  beroepsgroep. We zijn immer getuige van een unieke situatie in de moderne geschiedenis. Een onzichtbare vijand die de hele wereld gijzelt. Aan ons is het dan om mensen te informeren. Wij zijn het doorgeefluik van wat er allemaal om ons heen gebeurt.

Dit wordt gewaardeerd. NDC Mediagroep, waar de Asser Courant onder valt, heeft met haar dag -en weekbladen vele miljoenen ‘hits’ meer dan normaal op de internetsites mogen noteren. Sterker, Dagblad van het Noorden stond in de landelijke top-3  (Na RTL en het AD) wat meest gelezen artikelen betreft.

De kranten hebben sinds de komst van het internet jarenlang moeten vechten voor hun bestaansrecht. Nu blijkt uit onderzoeken dat de krant weer massaal  wordt opgezocht als het gaat om berichtgeving, duiding en informatieverstrekking.

De krant doet er weer toe. Gelukkig.

Maar het was dus aanpoten voor mij en al mijn collega’s. Niet alleen wat schrijven betreft, wij absorberen álles wat met het virus te maken heeft. En toen Assenaar Jacques Hartog vast kwam te zitten in de Verenigde Staten en mij benaderde voor een verhaal, ging de tv in huize Willemsen ook regelmatig op CNN, om te zien hoe de situatie zich dáár ontwikkelde.

Ja, cao’s zeggen in de journalistiek niet zoveel wat uren aangaat, wij staan in zo’n periode 24 uur per dag ‘aan’. En is het niet om corona, dan gaat de blik wel naar de heftige racisme-discussie, die middenin de pandemie losbarstte.

Alle reden dus om nu even uit te rusten en na de zomer fris te beginnen. En ik vrees die heldere geest hard nodig te hebben. Als ik om me heen kijk denken veel mensen klaarblijkelijk dat het virus ook met vakantie is. Virologen zien bijvoorbeeld met afgrijzen hoe vakantiegangers in volgepakte vliegtuigen weer over de hele wereld uitwaaien.

Exporteren we andermaal het virus?

De Asser burgemeester Marco Out zei het onlangs nog in deze krant: alles valt of staat met gedrag. En natuurlijk begrijp ik ondernemers wel, als ze zeggen dat die 1,5 meterregel  funest is voor hun zaak. Maar wat moeten we dan? Het risico nemen dat alles straks weer op slot moet en een tweede golf de ziekenhuizen teistert?

Het wordt voor mij een vakantie met gemengde gevoelens. Iets met hoop en vrees voor de periode daarna. Ik wens iedereen een verkwikkend, maar vooral ook veilig zomerreces. Zorg goed voor jezelf. En voor elkaar.

Robbert Willemsen