Zeskamp, verkeerspark, altijd mooi weer; het Drents Archief vertoont filmpjes van de zomers van toen

Ah, de zomers uit de jaren 60, 70 en 80: zeskamp, verkeerspark, altijd mooi weer. Toch? Het Drents Archief toont vanaf zaterdag zomerfilmpjes op Facebook en Instagram.

De geur van gemaaid gras, de windschermen bij de tent, je moeder in een minirok, je eerste chocodip – het zijn allemaal beelden van de zomers van vroeger die zich in de krochten van ons collectieve brein hebben genesteld.

Vanaf dit weekend kunnen we zien hoe het echt was, toen. Het Drents Archief zet vanaf zaterdagavond 19.00 uur onder de noemer ‘Zomer in Drenthe’ twee keer per week een filmpje op Facebook en Instagram.

Een bewegend vakantieplakboek

Een zestiendelige filmserie over de zomers uit de late jaren 60 tot de vroege jaren 80. Een groot bewegend vakantieplakboek, dat elke zaterdag en woensdag van nieuw materiaal wordt voorzien, en allemaal thuis op de computer te volgen. Dit voorkomt lange rijen bezoekers in het Drents Archief, wat wel zo safe is in coronatijd.

De serie is samengesteld door projectmedewerkster Hilde Boelema. De coronatijd zette haar aan het denken. ,,We gaan dit jaar mondjesmaat op vakantie, veelal in eigen land. Hoe deden we dat vroeger eigenlijk? Hoe waren die zomers?’’

Het Drents Archief bezit een grote collectie particuliere filmpjes. Boelema, vroeger werkzaam bij RTV Drenthe, doorzocht zo’n 75 familiefilms en monteerde ze tot zestien afleveringen.

 ,,We hadden een oproep gedaan op social media, waarin we onze volgers vroegen wat ze zich het best konden herinneren van de zomers van vroeger. Veel mensen hadden goeie herinneringen aan de zeskampen in hun dorp, maar ook het verkeerspark in Assen, de dierentuin in Emmen, de fietsvierdaagse.’’

Ze zocht op recent aangeleverd materiaal. Het Drents Archief maakt vaker zomer-en winterfilmcompilaties, ze wilde unieke beelden die nog niet eerder waren vertoond.

Wildgekleurde tuinstoelen

En zo kunnen we deze zomer kijken hoe we vroeger zwommen – met badmuts, zwembroeken tot onder de oksels. Hoe we betaalden met geld dat ze in het buitenland op speelgoedgeld vonden lijken. Hoe we op de camping zaten op wildgekleurde tuinstoelen. Hoe onze vaders en moeders door Drenthe fietsten, gestoken in tuniekpakken en kekke trainingsjackjes die anno 2020 helemaal terug zijn van weggeweest. De alomtegenwoordigheid van witte sokken en handtasjes. Hoe ze rookten. Allemaal. Aldoor. Overal.

 

Alles is anders, tegelijkertijd is er niets nieuws onder de zon die trouwens echt niet altijd scheen, zo blijkt. En dat leidt tot zowel nostalgie als vervreemding

,,Dat roken viel me echt op’’, zegt Boelema. ,,Dat zou nu echt niet meer kunnen. Maar laatst ging ik midgetgolfen met een collega. Dat is nog precies zoals toen. Maar dat er bijvoorbeeld toen nog zoveel met paarden in de landbouw werd gewerkt, wist ik niet.’’

Kleurenfilms geven zomergevoel het best weer

Ze had er graag een ponykamp in verwerkt, want ze was als meisje in Bunne dol op pony’s, en dat is ze nog steeds. Maar vond daar geen beelden van. Wel voerden de beelden van de zeskampen haar terug naar haar jeugd; die vooral in de dorpen populaire kolderieke wedstrijden waar de ene straat het opnam tegen de andere. ,,Ik weet nog zo goed dat ik daar als meisje naar stond te kijken in het begin van de jaren 80. En dat ik zó graag mee wilde doen. Ik heb het twee keer gedaan geloof ik, maar kan me er niet meer zoveel van herinneren.’’

Ze selecteerde alleen op kleurenfilmpjes, omdat die het zomergevoel het best weergeven. Ze keek met een geroutineerde tv-blik naar het blauwe zwembadwater, het lage zonlicht op de wagens van het bloemencorso, naar de sprekende portretten van de seniorenclub uit Peize, op bezoek in wat toen nog de Emmer dierentuin heette en waar je een dier een patatje kon geven.

Heimwee ligt op de loer

Heimwee ligt op de loer bij het zien van deze filmpjes. Het is verleidelijk terug te verlangen naar een tijd waarin alles, dacht je, overzichtelijk was. Het tuinpad-van-mijn-vader-gevoel, zeg maar.

,,Ik kreeg wel heimwee naar die onbezorgdheid’’, zegt Boelema. ,,En ik had best heel even terug gewild. Voor een dag. Om daar rond te lopen in de zon.’’

Tja.

Op zoek naar de verloren tijd hebben we gelukkig de filmpjes nog.