ACV-doelman Morten Otto: ‘Ik vond bij FC Assen het plezier in voetbal terug’

Assen - Met de overgang van ACV naar de derde divisie viert doelman Morten Otto alweer de zesde promotie in zijn seniorentijd. Hij weet wat het is om de champagne te laten vloeien, alleen al bij FC Assen maakte de 30-jarige Assenaar drie kampioenschappen mee.

De sluitpost verheugt zich op het hoogste niveau ooit waarop hij gaat acteren, maar moet voor een plek onder de lat wel vol in de slag met een geduchte concurrent, ‘mister ACV’ Ben Wormmeester.

Achilles 1894

Morten Otto verkaste vorig seizoen van Achilles 1894 naar ACV. Achilles besloot vanwege financiële perikelen het vlaggenschip in de hoofdklasse zondag op te doeken. Een harde klap voor de spelers. Zeker ook voor Otto, een kind van de club op sportpark Marsdijk.

De Assenaar draaide een paar voortreffelijke seizoenen bij Achilles en ontpopte zich als een van de betere doelmannen in de hoofdklasse. Dat voelde voor hem extra goed, omdat er een persoonlijke voorgeschiedenis van ups en downs aan vast zat.

Verkeerde keuze

‘In 2007 kwam ik als A-junior bij de selectie van Achilles 1894 en ging in 2013 naar Oranje Nassau. Achteraf een verkeerde keuze. Ik zat daar op de bank en verloor het plezier in voetbal. Ik was jong, wilde spelen, dus moest ik daar weg. Ik werd vervolgens nog wel gevraagd door clubs, onder meer Be Quick 1887, dat toen in de topklasse speelde. Maar ik wilde eerst dat plezier weer voelen, dus koos ik voor een wat lager niveau bij FC Assen, waar veel vrienden van me speelden.’

Het plezier kwám terug op sportpark De Hoogspanning. ‘En meer’, lacht Otto. ‘Ik werd bij FC Assen een volwassen keeper. Degelijk. Kijk, als een doelman niet opvalt, ballen pakt die hij pakken moet, dan doet hij het goed. En als je dan regelmatig ook nog een ‘onmogelijke’ redding verricht waardoor je punten pakt voor de ploeg, onderscheid je je.’

Druk

Met drie kampioenschappen op zijn naam en een fikse dosis zelfvertrouwen was Otto klaar voor een terugkeer naar Achilles. ‘Ik had een goed gesprek met Paul Weerman, de toenmalige trainer van Achilles en besloot de stap te wagen. Ik moest met Renzo Hemmes knokken voor een plek in het doel. Ik voelde de druk, want Renzo is een prima doelman. Maar ik zat in een fase dat ik die druk opzocht en ook aankon. Ik was mentaal sterker geworden en ja, uiteindelijk koos Weerman voor mij. Het voelde als een sportieve revanche op het verleden.’

Maar na twee seizoenen was het verhaal dus alweer over. Otto stond nu voor de keus: doorgaan bij Achilles met het zaterdagteam in de derde klasse, of toch weer het hoogst mogelijke niveau opzoeken. Het werd het laatste. ‘Want ik had nu in de hoofdklasse gespeeld, zag dat ik dat niveau goed aankon en wilde meer. Ik kwam in gesprek met ACV en hoewel ik wist dat Ben Wormmeester daar al jaren de onbetwiste nummer 1 is, voelde ik me zeker niet kansloos. Ik durfde de strijd met hem wel aan te gaan.’

Kans

ACV-coach Fred de Boer koos in eerste instantie echter voor Wormmeester, Otto moest genoegen nemen met de bank. Tot de vierde wedstrijd van het seizoen. Op bezoek bij Volendam speelde de knie van Wormmeester (andermaal) op en stond Otto na rust in het doel. ‘Dit was mijn kans, die moest ik grijpen. Ja, ik was wel wat gespannen maar het ging goed. En we wonnen die wedstrijd, een lekker begin.’ Otto speelde de rest van het seizoen, tot het coronavirus er een vroegtijdig einde aan maakte. ‘Balen natuurlijk. ACV had na de winterstop geen wedstrijd meer verloren, was nog in de titelrace en hoewel ik positieve reacties kreeg op mijn spel, had ik het gevoel dat er nog wel meer inzat. En dat had ik graag willen laten zien.’

Dat moet Otto dan maar bewaren voor het volgende seizoen, en wel in de derde divisie. Hij zegt dat ACV die promotie beslist niet cadeau kreeg van de KNVB. ‘ACV was de beste nummer 2 in de hoofdklasse en heeft het verdiend. Om precies te zijn op 7 maart op Urk, toen we in de laatste minuut nog een punt pakten. Dat punt bracht ons net boven Eemdijk, anders had Eemdijk het eerste recht gehad om als nummer 2 te promoveren.’

Niet zonder slag of stoot

Ben Wormmeester is na lange tijd weer fit en klaar om ‘zijn’ stek onder de lat weer op te eisen. Maar als het aan Otto ligt zal dat niet zonder slag of stoot gaan. Opvallend: beide goalies zijn 30 jaar (scheelt een week), zijn beiden niet groot voor een doelman (zo rond de 1.82 meter) en hebben zo’n beetje dezelfde stijl van keepen. Kwalitatief ontlopen Otto en Wormmeester elkaar nauwelijks. Een luxeprobleem voor coach De Boer.

Otto: ‘Je zou kunnen zeggen dat ik pas de kans kreeg toen Ben geblesseerd raakte. Oké, maar nu Ben weer fit is zijn er geen excuses meer. We moeten ons allebei bewijzen en die strijd vind ik alleen maar mooi. En als het Ben wordt, zal ik daar als sportman van balen, maar als ik op waarde wordt geklopt kan ik daar vrede mee hebben. En wacht ik mijn kans weer af.’

Vertrouwen

Tot slot: ACV heeft al eens een harde leerschool meegemaakt op derde divisie-niveau en vloog er na één seizoen weer uit. Otto heeft er echter vertrouwen in. ‘Vorig jaar oefenden we nog tegen Harkemase Boys, toch de nummer 3 van de ranglijst in de derde divisie afgelopen seizoen. En we deden beslist niet voor ze onder. We hebben een goede selectie met veel jonge, talentvolle spelers. Ik zie zeker mogelijkheden, in elk geval om erin te blijven.’

Tekst: Robbert Willemsen