Vliegtuigspotten is na 9/11 niet meer wat het is geweest (het is en blijft wel een typisch mannendingetje)

GEAS, de Eelder vereniging van vliegtuigspotters, jubileert. Van de ongewisse toekomst van de ‘eigen’ luchthaven lijken de leden niet wakker te liggen. ,,Zolang er maar leuke vliegtuigen blijven landen en opstijgen.”

Soms lijkt Groningen Airport Eelde vooral goed voor sombere nieuwskoppen. ‘Alle vliegvelden in Nederland groeien, maar Eelde krimpt’. Of: ‘Voor vliegveld Eelde is het erop of eronder’. Het gekwakkel en de ongewisse toekomst zullen ook hun weerslag hebben op GEAS, denk je dan. GEAS, Groningen Eelde Aviation Society, is de club van vliegtuigspotters op de luchthaven.

Maar niets is minder waar.

GEAS vierde dit weekend haar jubileum. De spottersvereniging bestond in december precies veertig jaar. Volgens voorzitter Hendrik Cazemier heeft GEAS niet te lijden onder de malaise van het vliegveld. Dat blijkt alleen al uit de ontwikkeling van het ledental van de club, stelt hij: ,,Eind 1979 zijn we met z’n dertigen begonnen, op dit moment zitten we op een man of zeventig. Verloop is er amper.”

Gemiddelde leeftijd zestig jaar

Dat ‘man’ mag letterlijk worden opgevat. Op het jubileumfeest, in Buurthoes Westend in Eelde, is meteen al duidelijk dat het vliegtuigspotten een typisch mannendingetje is. Hun gemiddelde leeftijd: een jaar of zestig.

Anders dan het vliegveld gaat het de spottersclub dus kennelijk voor de wind. Daar komt bij dat de heren het wedervaren van Groningen Airport Eelde als een voornamelijk economisch en politiek verhaal lijken te zien. Cazemier, schouderophalend: ,,Zolang er maar leuke toestellen blijven landen en opstijgen.”

En daarover geen klachten. De voorzitter pakt er zijn telefoon bij en scrollt door een eindeloze reeks opnames van vliegtuigen: ,,Kijk, deze foto heb ik 29 oktober gemaakt. Dit is een Boeing 727. Daar vliegen er maar twee van in heel Europa.” En wijzend: ,,Een dag later heb ik dit toestel gefotografeerd, van de Portugese luchtmacht. Dat moest troepen ophalen die in Leeuwarden hadden geoefend. Het vliegtuig heeft een nachtje op Eelde gestaan en is toen die kant opgegaan.”

Zes keer per jaar naar het buitenland

GEAS trekt er op uit om bijzondere vliegtuigen te spotten en niet alleen op Groningen Airport Eelde, uiteraard niet alleen daar. Gemiddeld zes keer per jaar organiseert de club een buitenlands tripje, meestal naar een civiele of militaire luchthaven in België, Duitsland of Engeland.

Drie á vier keer per jaar is er een digi-avond in het clubhuis en bekijken de leden elkaars foto’s. Vliegtuigen spotten is één ding, maar ze moeten natuurlijk ook worden vastgelegd. Zo ging het dit weekend ook op de jubileumviering. Die week weinig af van een gewone clubavond, afgezien van de schalen met lekkere hapjes.

In veertig jaar tijd heeft de luchtvaart niet stilgestaan en de fotografie evenmin. ,,Na 9/11 is de wereld er ook voor spotters anders uit komen te zien. Voorheen werd je, als er een bijzonder toestel werd verwacht, nog vrij makkelijk op de platforms toegelaten. Tegenwoordig kom je er bijna niet meer op, ook niet in Eelde”, verzucht Cazemier.

‘Zelfs bij schemer kun je goede opnames maken’

Maar als hij over de opkomst van de digitale fotografie praat, klaart zijn gezicht weer wat op. ,,Toen we eind jaren zeventig begonnen, werd er nog veel zwart/wit gefotografeerd. We hadden dia-avonden. Als je kijkt wat er nu allemaal mogelijk is, alleen al qua millimeters op het gebied van lenzen. Zelfs bij schemercondities kun je tegenwoordig nog goede opnames maken.”