Natuur om de hoek
Door Paul Mentink

Rode beuk

In allerlei categorieën heeft elk persoon waarschijnlijk wel eentje die favoriet is.

Zo is de ijsvogel mijn favoriete vogel. Bij de zoogdieren is dat het jachtluipaard en bij de insecten de hoornaar. Een echte plantenliefhebber ben ik niet, maar ik heb wel een favoriete boom. Dat is de rode beuk, het liefst als deze solitair in een groot grasland staat.

Zelf heb ik ook een rode beuk in mijn voortuin staan. Niet zo’n mooie en statige als op de bijgaande foto, genomen bij het landgoed Welgelegen in Koekange. Immers, ik woon in een moderne woonwijk, dus ik snoei hem regelmatig. Daar kan de beuk overigens goed tegen, zolang je de gehele boomstam maar bedekt laat met overhangende takken. De bast van de beuk is namelijk gevoelig voor zonnebrand, dus een beuk hoog opsnoeien betekent vaak het einde van de boom.

Mijn rode beuk heeft een bijzondere reis achter de rug, die ik de lezers niet wil onthouden. In de vroege zomer van 1990 gingen mijn vrouw en ik naar Schotland voor een vakantie. Wij hebben daar een tweetal weken rondgereden, onder andere in de omgeving van Loch Ness, en verbleven in verschillende B&B’s. Eén daarvan was een prachtig landhuis, met enkele statige beuken langs de oprijlaan. Tussen de kiezelstenen op de oprijlaan van dat landhuis stond een klein kiemplantje van een rode beuk. Die had daar toch geen overlevingskansen, dus vroeg ik de eigenaar of ik hem mocht meenemen. De eigenaar heeft het kiemplantje die middag uitgegraven en de volgende ochtend bij het ontbijt in een potje met potgrond aan mij meegegeven.

Het kiemplantje ging mee naar Utrecht, waar wij toen woonden. Daar heb ik de zaailing in een grote pot overgezet, waar hij voorspoedig kon uitgroeien. In 1994 verhuisden wij naar Wigan in Noord-West Engeland, omdat mijn vrouw daar een baan kreeg aangeboden. De inmiddels een meter hoge boom verhuisde in zijn pot mee. Twee jaar hebben we daar gewoond, toen gingen wij weer terug naar Nederland. De rode beuk ging uiteraard in zijn pot weer mee.

Wij kwamen tijdelijk in de vakantiewoning van mijn schoonouders in Gasselte terecht, waar ik de rode beuk uit zijn pot kon verlossen. De vakantiewoning stond namelijk in een bosrijke omgeving, waar hij wel zou kunnen aarden. Na enkele omzwervingen in enkele huurwoningen in de provincie Groningen, kwamen wij in Koekange terecht. In een eigen woning met een eigen tuin. De vakantiewoning was inmiddels verkocht, maar ik mocht van de nieuwe eigenaar de rode beuk uitgraven, waarna ik hem zijn definitieve plek in mijn voortuin kon geven. Want ik heb geen plannen om hem nogmaals te verhuizen.

paul@paulmentink.nl