Bas Luinge ‘In het Drents’: Polen en Paddenstoelen

Grolloo - Wij hebt Polen op bezuuk had. Eindelijk nao veul andringen bint ze bij oes in Grol west. Geertje en ik kompt al zo'n 15 jaor in Polen. Bij de femilie Malec, wonende in Korytow. Een dörpie van zo'n 100 inwoners in Zuud Polen. Vaok wadden wij daor een week en aal keer as wij weer hen hoes gungen, dan vreugen wij, of ze is een keer nao kommen wolden.

En nao 15 jaor was 't zowiet. Ze hadden der een lang weekend veur oettrökken. Ze kwammen met vief personen, dree kerels en twee vrouwen. Vrijdagnummerdag rond de klok van dree uur reden ze bij oes de dam in. Mu maor voldaon. Nao een lange reis van 1100 kilometer ploften ze bij oes op de stoelen. Michael, een Pool die de Duutse taol machtig was, vertelde dat ze nog nooit in Nederlaand west wadden.

Underweg, zowel in Duutslaand, as in Nederlaand, hadden ze genoten van 't laandschap. Evenpies laoter, toen de Polen weer wat bijkommen wadden van de lange reis, hew under 't genot van eten en drinken, vraogt, wat of ze geern zien wolden. De zee en Amsterdam, was 't antwoord. Ze hadden gien idee hoeveul kilometer dit van Grol of was. Non, dat hew dus niet daon.

Wij hebt met heur ofspreuken um zaoterdag naor kamp Westerbörk en de hunnebeden in Raol te gaon. Zaoterdagvummerdag hew rond de klok van 10 uur de auto's parkeerd bij kamp Westerbörk en vandaor lopend naor 't monument. Een ofstand van 2500 meter. Wij hadden nog gien 200 meter lopen of de Polen weurden hielemaol gek in de kop.

Tadec, de olste van 't spul, zag een paddenstoel staon in de barm van de weg Jao, Polen bint hielemaol wild van paddenstoelen. 't Is daor een delicatesse met Kerst en Old en Nij. Evenpies laoter wadden ze met zu'n viefen an 't paddenstoelen zuuken. Kamp Westerbörk kun heur evenpies niks schelen. Geertje en ik stunden der met de mond lös naor te kieken. Binnen een mum van tied hadden ze een vracht paddenstoelen in de baarm liggen. Ze weurden bedekt met een flot takken.

't Was de bedoeling dat ze nao 't bezuuk an 't monument, met zulden in de auto naor oes hoes. Intied vertelde Michael oes dat een kilo paddenstoelen in Polen 50 euro kost. En wat ze hier in een dik kwateer vunden an paddenstoelen, daor deden ze bij heur zeker dree dagen over. Geertje en ik begrepen non waorum ze met mekaor an 't zuken west wadden. Doe wij evenpies laoter met de aarms vol paddenstoelen bij de auto an kwammen, lag der gelukkig een voelniszak in de kattebak.

Wij bint met de femilie Malec in de auto stapt en op weg gaon hen Raol. Hier wolden wij ze de hunnebeden zien laoten.

Nao een kop kovvie bew der hen lopen. Ze stunden perplex, dit hadden ze nog nooit zien. Jao en dan kriej de vraog, die wij oes ok vaok stelt hadden, hoe hebt ze die stienen vrögger op mekaor kregen. Dat zal misschien wel veur altied een vraog blieven.

Wij hebt met mekaor een dik uur deurbraacht bij de hunnebeden en toen bew hen Grol reden. Toen wij evenpies laoter bij oes op 't terras an de thee zaten, misten wij op een gegeven moment de beide vrouwen. Wat bleek, ze wadden in de keuken an't zuken naor potten en pannen. Heur bedoeling was um een pools paddenstoelengerecht klaor te maken, metnaome veur Geertje en mij. Geertje hef ze methulpen um de neudige spullegies bij mekaor te kriegen. Toen mus ze de keuken oet. De vrouwen bint een uurtie bezig west en reupen oes de kaomer in, waor as de taofel gedekt stun.

Soep, eerpelpuree en een dikke pan vol met paddenstoelen, jao, wat stun der niet op de taofel. De poolse soep veul Geertje en mij niet tegen, was zölf lekker. De paddenstoelen, daor hadden wij gien goed gevuul bij. Wij hadden nog nooit paddenstoelen eten. Wij keken mekaor is an en daachten beide 't zölfde. As wij der ziek van wordt, wordt de Polen dat ok. Jao, dan moej maor hopen dat ze de goeien plukt hebt.

Ien van de Poolse vrouwen gooide oes een kwak eerpelpuree in 't bord en een beste schep paddenstoelen. Dit weur deur mekaor prakt en zo mus 't opeten worden. Geertje en ik heb mekaor met een glimlaachie nog evenpies ankeken. Nou 't veul niet tegen, ik eet liever een carbonaode, maor 't kun der met deur.

Toen 't eten daon was, wol Geertje begunnen met ofruumen, maor daor kwam niks van in. Ien van de mannen kwam der an met een fles wodka, die ze metnummen hadden. Jao, 't is daor traditie dat der nao 't eten ien of twee en soms wel dree glaozen wodka naor binnen moet. Wij hebt oes an de Poolse traditie holden, ondaanks dat wij gien ien van beide alcohol drinkt.

De aandere dag bint de vrienden weer vertrökken. Der weur, ondaanks de barstende kopzeert van de wodka, innig ofscheid nummen. Geertje en ik bint zeker van plan um  nog een keer weer naor Polen te gaon.

Tekst: Bas Luinge