Analyse: Wethouder Roald Leemrijse en ‘zijn’ VVD dreven steeds verder uit elkaar

Assen - Het kwam voor veel mensen mogelijk als een donderslag bij heldere hemel, maar wie de gemeentepolitiek in Assen een beetje volgt, zag dat de verhoudingen tussen de woensdag opgestapte wethouder Roald Leemrijse en ‘zijn’ partij, de VVD, steeds moeizamer werden.

Leemrijse trad in 2014 aan als een frisse wind in de Asser gemeenteraad. Een man met kennis van zaken, die heldere betogen hield vanuit de – toen nog – oppositie richting het college. Het was dan ook geen verrassing dat hij al snel het fractievoorzitterschap kreeg toebedeeld. En ook in die rol blonk Leemrijse uit door scherp en goed onderbouwd tegengas te geven, als de partij vond dat het college van B en W fout zat.

Beleid maken én uitvoeren

De rol van lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen was hem in 2018 dan ook op het lijf geschreven. Leemrijse wilde de grootste worden met de VVD in Assen, toetreden tot ‘het kabinet’, beleid maken én uitvoeren.

En juist daar ligt de kiem van zijn ‘ondergang’.

Want ja, de VVD kwam in het college. Niet als grootste partij – dat werd de ChristenUnie -, maar dát doel was in elk geval bereikt. Met de CU, Stadspartij PLOP en GroenLinks. Wie de verkiezingsprogramma’s echter naast elkaar legde, zag dat vooral de liberalen en GroenLinks behoorlijk van mening verschilden over bepaalde zaken.

Twee van dergelijk uiteenlopende politieke geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen, schreef de Asser Courant eerder al.  

Tijdens de presentatie van het nieuwe college kwam dat uiteraard ter sprake, maar daar deden de partijen (de GL-wethouder Gea Smith en Leemrijse) nogal luchtig over. Samen zouden ze er wel uitkomen.

Onzekerder

Maar de wéthouder Leemrijse klonk in de periode die volgde anders dan de fractievoorzitter en oppositieleider Leemrijse. Onzekerder. Dit keer moest hij de gezamenlijke boodschap van het college verkondigen. En wat de liberale standpunten betreft soms behoorlijk wat water bij de wijn doen.

Dat leidde in de raadszaal regelmatig tot felle discussies tussen Leemrijse en ‘zijn’ VVD. Dualisme is mooi, maar het leek soms wel of de wethouder standpunten van het college stond te verdedigen tegenover een oppositiepartij.  

Neem één van die hete hangijzers: het parkeerbeleid. Tijdens de verkiezingscampagne pleitte de VVD voor een behoorlijke versoepeling. Het parkeren in de binnenstad moest aantrekkelijker worden gemaakt. Tarieven omlaag, wellicht het eerste uur gratis. De VVD wilde daarmee vooral hun achterban, de ondernemers, tegemoet komen. Er moesten meer mensen (klanten) de stad in worden gelokt en dan mocht een hoog parkeertarief geen obstakel zijn.

Alle auto’s verdwijnen

Maar verkoop dat binnen het college maar eens aan GroenLinks, dat het liefst alle auto’s uit het centrum ziet verdwijnen. Of collega Harmke Vlieg (CU), die in 2015 het nieuwe parkeerbeleid introduceerde en altijd met hand en tand heeft verdedigd.

Dat het betaald parkeren in de avonden (behalve op vrijdag) en op zondag kwamen te vervallen, vonden veel ondernemers vooral een knieval richting horeca. De VVD-achterban wilde meer, zoals tijdens de verkiezingen was beloofd door Leemrijse.

De boodschap van het college vorige week dat die de parkeertarieven willen laten zoals ze zijn, schoot bij veel winkeliers dan ook in het verkeerde keelgat. En hoewel Leemrijse en de VVD verder geen nadere toelichting willen geven op het vertrek van de wethouder, zullen hier intern bij de liberalen toch wat harde woorden zijn gevallen.

Jammer

Het is jammer dat Roald Leemrijse verloren is gegaan voor de Asser politiek. Hij werd immers gezien als één van de sterkhouders binnen het college – met niet voor niets een zware portefeuille - en gezien zijn capaciteiten had hij het verder kunnen schoppen dan de Drentse hoofdstad.

En de Asser politiek heeft in korte tijd wéér een fikse deuk opgelopen. GL-wethouder Gea Smith stapte eerder al op omdat ze het wethouderschap had onderschat en onlangs keerde raadsfractielid Martine Deen de SP de rug toe omdat ze zich niet meer kon vinden in de standpunten van de socialisten. Deen ging verder als éénmansfractie.

De kiezer zal er hoofdschuddend naar zitten kijken.

Tekst: Robbert Willemsen