Opruming - In het Drents

Geertje en ik hebt grote opruming holden. Alles wat in oeze ogen overbodig was, kun weg. Maor niet naor de stört, nee wij wolden der nog wat geld oetslaon. Marktplaots leek oes een goeje oplössing. Wij bint alles kwiet worden, op een paor scheuvels en zo goed as neije voetbalschoenen nao, daor was tot op heden gien belangstelling veur.

Een maond laoter, ik zat weer te kieken op martplaots en wat schetst mien verbaozing: der was ien die belang har bij mien scheuvels, maor hie vun ze te duur. Non moe’k zeggen da’k der met muite ofstand van doen kun. Der zat veur mij een beetie emotionele weerde an. Ik heb der in 1985 en 1986 de elfstedentocht op scheuveld, van- daor. Ik heb de man weerum maild, dat hie de pries betaolen mus die ik vreug en daor was de kous met of, - geern of hielemaol niet.

Scheuvels

Een paor daogen laoter belde hie mij op, dat het deur gung. ‘Nou, dan haol ze maor op, dan kuj ze ok metien evenpies passen’, zee ik. ‘Dat kan niet’, zee e, ‘je moet ze maor opsturen, ik woon hielemaol in Eindhoven.’Doe as ik de scheuvels versturen wol, kun ik de deus niet weervinden, waor as ze in zeten hadden. De deus van mien neie dure Viking- scheuvels, die ik kocht har in 1998, lag der nog wel. Daor bint ze in weggaon.

Zaoterdagnummerdag belde de man oet Eindhoven, dat de scheuvels goed ankommen waren en dat e der slim wies met was en ze pasten percies. En dan de pries die nog op de deus stun, man, man: 595 gulden en hie har ze veur 30 euro. Een paor week laoter was der ok zo iniens een liefhebber veur de voetbalschoenen, maor die wol weten hoeveul loopuren der opzaten en of ik links - of rechtsbienig was en of ik zwietvoeten har. Ik heb Geertje der bij haold, die vun het maor een raore mail; jao, dat vun ik zölf ok. Welke gek stelt non zukke vraogen: ‘Hoeveul loopuren zit der op je voetbalschoenen?’

Zwietvoeten

Ik heb weerum maild, dat der een dikke honderdtwintig loopuren op zaten, da’k rechtsbienig bin en gien zwietvoeten heb. Geertje verklaorde mij veur gek. ‘Daj daor op ingaot’, zee ze. ‘Kan mij niks schelen, as ze betaolen wult wat ik vraog, dan gaot ze weg.’ Een paor daogen laoter kreeg ik een mail weerum. Hie har veul belang bij de voetbalschoenen, maor wol nog een paor dingen weten: of je der ok met in de zaol speulen kunden, hoeveul slietaoge der op de noppen zat en of het logo van de schoenen bij aovend ok licht gaf. Ik heb Geertje der bijhaold, die knees wat, maor zee niks. Ik vertrouwde het niet, der is vaast ien die mij geweldig bij de poot hef, dachte ik. Maor jao, aj eurotiekens in de ogen hebt, dan woj geld beuren en mail ie weerum. De aandere dag ha’k al bericht, dat hie op 24 februwaori kwam um de schoenen te bekieken en te passen. ‘Komp beroerd oet; dat is op je verjaordag en ok nog op een zundag’, zee Geertje. Op mien verjaordag heb wij de hiele dag vesiete had: de kinder, de kleinkinder, breurs en zusters; wij hadden de kaomer barstens vol zitten. Jao en dan weej wel hoe of ’t giet, der wordt over van alles en nog wat praot.

Zukke stomne vraogen

Ok kwam de mail van de voetbalschoenen ter spraoke. Doe as ik vertelde wat veur vraogen as der steld waren over die schoenen, lag de hiele femilie in een deuk van ’t lachen. ‘Nou, lach maor niet te haard,’ zee ik’, want ze wordt vandaog nog ophaold.’ Het was al tegen elf uur ‘s aovends, maor der was nog gien mèens um de voetbalschoenen. Doe as de femilie op punt stun um hen hoes te gaon, vreug oeze schoondochter, of e de schoenen wel evenpies zien much. Tuurlijk much dat. Ik heb ze oet de schuur haold en an heur geven. Zij bekeek ze van under tot boven. ‘Ik snap niet’, zee ze,’dat der over dizze schoenen zukke stomme vraogen steld bint.’ De femilie lag weer in een deuk van ’t lachen. ‘Groeten van je schoondochter’, zee ze.

Tekst: Bas Luinge