Samenwonen is de norm geworden

Assen - Er wordt minder getrouwd dan vroeger. Een trouwerij met alle toeters en bellen komt niet zo vaak meer voor. Naast het geregistreerd partnerschap, het gratis huwelijk op de maandagochtend en het traditionele huwelijk, bestaat er in de gemeente Assen tegenwoordig ook de mogelijkheid tot een tussenhuwelijk.

‘Het tussenhuwelijk kost qua leges de helft van een traditioneel huwelijk’, zegt buitengewoon ambtenaar burgelijke stand (babs) Inge Gaasbeek. ‘De ceremonie is minder lang. Je krijgt een babs toegewezen door de gemeente en mag deze niet zelf kiezen en er is ook geen keuze waar je trouwt. Dat gebeurt in de raadszaal van de gemeente.’

Uniform

En die raadszaal is vorig jaar verbouwd. De babsen werden in een nieuwe toga gestoken en dragen nu allemaal dezelfde kleur. ‘We zijn nu uniform’, aldus Kars Klok. ‘Voorheen hadden we allemaal een toga in verschillende kleuren. De gemeente heeft deze voor ons op maat laten maken en daar zijn we erg blij mee.’

De buitengewoon ambtenaren van de burgerlijke stand merken dat er minder getrouwd wordt. De gemeente Assen heeft er vijf, naast Klok en Gaasbeek zijn dat hun collega’s Sjoege Wiersma, Miriam Dijk en Esther Hoogland. ‘Ik voltrek al dertig jaar huwelijken’, gaat Gaasbeek verder. ‘Vroeger had ik er soms wel vijftien in een maand met alle toeters en bellen. Dat aantal halen we nu niet meer. Nu zijn het er vaker twee of drie. Samenwonen met een samenlevingscontract is de norm geworden.’

Persoonlijke draai

De tussenhuwelijken worden steeds populairder. En dat is een uitdaging voor de babsen. ‘Je ziet ze pas op het moment dat ze aankomen in de hal’, zegt Klok. ‘Ik maak meestal even een praatje van tevoren en door mijn ogen de kost te geven, probeer ik er toch een persoonlijke draai aan te geven.’

‘Het is ook altijd afwachten hoeveel mensen er mee komen’, vult Gaasbeek haar collega aan. ‘Soms zijn ze alleen met de getuigen, soms met een hele groep. En ze verwachten vaak niks van je. En daar zit dan ook de uitdaging in. De ceremonie duurt maximaal vijftien minuten, Er is geen muziek, geen speech. Je moet in een split second inschatten hoe ze zijn en wat ze willen. Dat maakt het voor mij een uitdaging.’

Minder zakelijk

‘En als mensen die niets verwachten met een goed gevoel het pand verlaten, daar doe je het voor’, stelt Klok. ‘Dat ze anders naar buiten gaan dan dat ze hier binnen kwamen. Ik vind het tussenhuwelijk minder zakelijk dan ik had verwacht. Je kunt inspelen op wat leeft en daar ontwikkel je ook een antenne voor heb ik gemerkt.’

De gemeente Assen heeft verschillende trouwlocaties naast de raadszaal in het gemeentehuis. Zo kan er bijvoorbeeld getrouwd worden op het TT-circuit. ‘Ik heb wel eens een huwelijk voltrokken in het ziekenhuis’, zegt Gaasbeek. ‘Een van de partners was terminaal ziek en ze wilden nog trouwen. Dat was heel indrukwekkend en bijzonder tegelijk.’

Trouwakte

De ambtenaren worden bij hun werkzaamheden ondersteund door gastdames Grietje Meier, Jannie Steenbergen en Tjadi Havinga. ‘Wij zorgen ervoor dat de trouwakte compleet is en klopt’, vertelt Havinga. ‘Het gebeurt wel eens dat een naam verkeerd gespeld is en dan moet dat meteen verbeterd worden door burgerzaken. Anders is het huwelijk niet rechtsgeldig. Maar we ontvangen ook de gasten, wijzen ze de weg en zorgen ervoor dat de muziek op het juiste moment wordt afgespeeld. En we zorgen er ook voor dat de mobiele telefoons uit staan. We doen de regie en logistiek van alles wat erbij komt kijken rond de huwelijksvoltrekking.’

Huisbezoeken

Alle drie kozen ze op een ander moment in hun leven voor hun functie bij de gemeente Assen. ‘Ik had kleine kinderen’, vertelt Gaasbeek. ‘Ik werkte nog niet echt en vond het mooi omdat ik mijn eigen tijd in kon delen. Ik kon het daardoor zo plannen dat ik de huisbezoeken vaak ‘s avonds deed. Het was nog niet echt de tijd van de gastouders en de kinderopvang. Een oppas vinden voor een paar uurtjes als ik een huwelijksvoltrekking had was makkelijker. En het blijft leuk. Je maakt hele bijzondere dingen mee. Ik heb bijvoorbeeld mijn eigen dochter getrouwd.’

Havinga liep bijna letterlijk tegen de functie aan. ‘Ik had geen werk meer en liep langs een uitzendbureau en zag deze vacature hangen. Ik ben toen binnengelopen om te vragen wat het precies inhield. En na een gesprek zeiden ze daar: volgens mij ben je precies wat we zoeken. En dat klopte, want ik doe het al elf jaar.’

Dankbaar werk

Klok is nu zo’n vier jaar trouwambtenaar. Hij reageerde op een advertentie in de krant. ‘Ik was met pensioen en ga graag met mensen om. En dit paste goed bij mij. Ik vind het ontzettend dankbaar werk. Dat ik een kleine bijdrage mag leveren een van de belangrijkste momenten uit het leven van mensen.’

Tekst: Mariëlle de Vries