Josh Gray - Songs of the Highway

Eens in de zoveel tijd komt er een album voorbij waarvan je voelt dat het iets bijzonders heeft. Dat gevoel had ik bij Willow Springs van Michael McDermott, bij Ode To Thinking van Bobby Long en nu bekroop mij dit gevoel weer.

Het album Songs of the Highway van Josh Gray is wat mij betreft weer zo'n voltreffer. Josh Gray verruilde in 2016 zijn woonplaats Maryland voor Nashville om zich verder te ontwikkelen als songwriter. De strubbelingen die dit met zich meebracht vertelt hij in de opener van het album Songs of the Highway. Hij vertelt hier, eenzaam zittend aan de bar, over het achterlaten van vrienden en familie en de eenzaamheid van het rijden van optreden naar optreden.

Ook op het nummer All Out War geeft Gray een kijk in zijn leven, hij vertelt hier over de eenzaamheid van het artiestenbestaan. Elke avond een ander podium en een ander publiek, maar overal waar hij speelt heeft hij die 12 jaar oude foto van zijn verloren liefde bij zich. Gray is niet bang om zich bloot te geven op dit album, en hij neemt ook geen blad voor de mond. Dit merk je in, voor mij persoonlijk tot nu toe het mooiste nummer van het jaar, het nummer Darkest Before the Dawn, een krachtig politiek statement over de huidige situatie in Amerika. Zowel op All Out War als op dit nummer wordt Gray begeleid door prachtige viool, dit geeft de luisteraar tussen de coupletten door tijd om de woorden tot zich door te laten dringen.

Het poëtische intro van Ghosts heet Second Chances, een mooie inleiding op het nummer dat gaat over degene voor wie de Amerikaanse droom niet is uitgekomen, om wat voor reden dan ook. Gray vraagt je ogen niet te sluiten voor de mensen om je heen, want je weet nooit wat iemand mee heeft gemaakt. Gray is erg sterk in een bepaalde duisterheid te verpakken in zijn nummers, zijn prachtige bariton stem gecombineerd met subtiele viool en gitaar vloeien in elkaar over op het nummer Woodland Rose. Het tempo wordt iets opgevoerd op het nummer Two Hearts. Een prachtig verhaal over een avontuur met femme fatale Rosalee, ondersteund door stuwende drums en dreigende pedalsteel die dit nummer een gevoel van urgentie geven, slaan ze op de vlucht.

Gray geeft troost op de afsluiter van het album, Ease Your Pain. Hij zingt: “When one day the spark in my eyes goes dark, shed not a tear in my name. Let our love live on in the words of this song to bring you calm and ease your pain”. Gray verteld dat vooral in tegenspoed en ziekte de echte liefde overwint.

Het was een gewaagde stap om te verhuizen naar Nashville, maar wel een stap die zich heeft uitbetaald in een magistraal americana album. Het is in mei nog veel te vroeg om te spreken over jaarlijstjes of album van het jaar, maar je zal van goeden huize moeten komen om dit te overtreffen. (10,0)

Robin Ploegstra