Derde Dinsdag: uit de rechtzaal

Mijn vriend en ik liepen het theater gedeelte van de Nieuwe Kolk binnen. We wisten allebei nog niet helemaal wat we moesten verwachten, want we zijn hier allebei niet zo vaak. We nemen plaats voorin de zaal, en al vrij snel zien we rechtbankverslaggever Rob Zijlstra het podium op lopen. Hij begint met een van zijn verhalen over een rechtszaak. Het was een tragisch verhaal over een veroordeelde die maar één bezitting had: een broekriem. Hij heeft een geschiedenis van agressieve feiten, en hij heeft veel mentale problemen. Als hem gevraagd wordt wat hij doet als het hem niet lukt om binnen vier jaar met verlof te gaan, zegt hij dat hij dan dood wil, en dat hij zijn broekriem aan zijn broer achter laat.

Het was een interessante opener om bekend te worden met de stijl van Rob Zijlstra. Ik had nog nooit iets van hem gelezen, maar ik had meteen een duidelijk beeld van wat voor stukken hij schrijft.

De rest van de avond wisselde tussen het interview met Zijlstra en een aantal van zijn verhalen die op de een of andere manier een bepaalde indruk op hem hadden gemaakt. Het was interessant om over verschillende zaken Robs visies en meningen te horen. Hij is zorgvuldig in het streven om niet in de stoel van de rechter te kruipen in zijn stukken, waardoor hij op meerdere kanten van het verhaal licht weet te schijnen zonder zijn eigen oordeel daar te veel in te mengen.

Een verhaal waar vaker aan terug werd gerefereerd was dat van de moordenaar uit Baflo. Het is een zaak waar Zijlstra een heel boek aan heeft gewijd. Het gaat over een uitgeprocedeerde asielzoeker die uit wanhoop zijn eigen vriendin doodschoot, en vervolgens het leven van een politie agent nam. De avond was dus rijkelijk gevuld met interessante verhalen uit de rechtszaal, en als dat je ding is is het geen slecht idee om eens een blik te werpen op Robs blog. Hier deelt hij regelmatig meer van dit soort verhalen.

Tom Eggens